Afgelopen donderdagmiddag zat ik in een Amsterdamse conference-room met drie medewerkers van de platenmaatschappij en een collega-journalist te luisteren naar een iPod (niet de mijne dus) met daarop het nieuwe album van de Amerikaanse band Vampire Weekend, Contra getiteld. De cd komt 10 januari uit. Vroeger stuurden platenlabels soms zelfs maanden van tevoren promo’s van nieuwe cd’s naar mensen zoals ik, maar die tijd is lang voorbij. Natuurlijk zou ík de nieuwe Vampire Weekend nooit op het net zetten, maar gelijke monniken gelijke kappen. A.s. dinsdag is de helft van de groep in het land om interviews te geven, vandaar deze gelegenheid om te horen waar we het over gaan hebben.

(Overigens zoek ik nog een krant of tijdschrift dat mijn interview wil plaatsen. Revu en de VPRO Gids, waar ik regelmatig voor schrijf, hadden andere plannen.)

Het leek me een leuk idee om mijn impressies van de liedjes, met wat tekstfragmenten, tijdens het luisteren de wereld in te twitteren. Vampire Weekend is een populaire (en hele goeie) band en afgezien van de titel, het artwork en de tracklist was er op het hele web nog vrijwel niets bekend over deze langverwachte tweede plaat. In oktober 2007 was ik volgens mij de eerste professionele journalist in Nederland die over de band schreef (in Dagblad De Pers), maar een aantal bloggers was dat jaar me wel iets te snel af geweest (ik had toen zelf sowieso nog geen blog). Dat zou me niet nog een keer gebeuren. Eén van de labelmedewerkers las mijn tweetfeed terwijl we aan het luisteren waren.

Vanmiddag, een dag later dus, kreeg ik het verzoek of ik mijn VW-tweets, en het Flickr-plaatje dat ik er voor een Mupps-post van had gemaakt, zou willen deleten. Er werd geen reden hiervoor opgegeven. Ik heb ze wel een reden gegeven om het niet te doen: “Dit is absurd.”