Job de Wit

«
»

Aan het werk

Living with Bang Bang

12.05.08 | 3 Reacties

kunstgras

Vorig jaar had ik een akkefietje met de rapper Bang Bang, die niet blij was met iets wat ik op State Magazine had geschreven. Een gespierde, volgetoeƫerde, verbaal begaafde kerel met een crimineel verleden is niet iemand waar je ruzie mee wil hebben, zeker niet als hij ook nog eens bij je om de hoek woont.

Toen hij mij enige maanden later weer opbelde, moest ik dus even diep ademhalen voordat ik opnam. Maar het werd een hartelijk, interessant en bijna vriendschappelijk gesprek, waarin hij wel vijf keer zijn excuses aanbood en waarna ik zin kreeg eens een lang artikel over hem te schrijven. Voor ik het wist, had ik groen licht gekregen bij Wahwah, het “literair poptijdschrift” van uitgeverij Nieuw Amsterdam en zat ik met mijn schoenen uit bij Bang Bang thuis op de bank te overleggen wat voor soort artikel dat zou kunnen worden.

Wat mij trof was enerzijds Bang Bangs vervaarlijke imago en reputatie, iets waar ik zelf ervaring mee had, en het lieve gezinnetje dat ik in de etagewoning trof. Living with Bang Bang was mijn idee voor het artikel, maar om een weekje te komen logeren bij Bang Bang/John, Lara en hun kindertjes was misschien toch niet zo praktisch. En toen moest ik ineens denken aan het nummer “Every Story Worth Telling” van de eerste cd van Kubus & Bang Bang, Learning Curve. Every story worth telling, zo begint ‘t, starts with me and my girl.

Misschien moest ik daar maar eens beginnen dan. Maar dan wilde ik Lara ook interviewen. Hoe vaak komt immers de vrouw van zo’n stoere rapper aan het woord? Dat kon, ik mocht alles vragen en het stel hoefde de tekst na afloop niet te lezen. De weken erna heb ik uitgebreid en apart met alletwee gesproken, niet over muziek maar over hun relatie. A story worth telling.

Toen de Wahwah no. 11 afgelopen zomer ineens een Madonna-themanummer werd, kwam mijn artikel er niet in, en vervolgens hoorde ik niets meer van de uitgever, tot ik mijn stuk aantal weken geleden er nog maar eens onder de aandacht bracht. En nu staat het er in, achteraan in een blues-special, waar het eigenlijk evenmin iets mee te maken heeft. Ik ga zometeen een exemplaar bij ze in de brievenbus gooien.

Tags: , , , ,

3 Comments

Plaats uw reactie

Wees aardig. Hou het schoon. Stay on topic. En geen spam natuurlijk.


«
»