Job de Wit

«
»

Professioneel oor

The Greatest Story Ever Told

07.29.08 | Reageren?

1 harde kritiek op regering en eigen gemeenschap: I’ve been waiting in the hood for so long for some niggas to stand up in here, dat wordt dus Banner zelf, synthriff + snare
(2) soulbeat + dameskoortje = intro
3 pingelende piano, piano+rockgitaarakkoorden, ode aan de auto, + Pimp C, zangeres en Bun B, saxofoon?!, jammer van al te melodramartische beat
4 Akon: I got a 9 mm ready to go off any minute & Snoop Dogg & Lil Wayne, Banner gaat met het getal negen aan de slag: I lick ’em all like eighteen tits on nine chicks / I’m a suicide risk, nine slits on each wrist, Snoop erg laidback met zijn guns, beetje standaard Akon-hit met erg catchy refrein
(5) T.I vertelt over hoe hij Banner leerde kennen, funky orgelgroove
+6 stuntin’ is a habit voor Banner en Chris Brown doet mee, fijne beat met plinkyplonky xylofoonachtig motiefje achter scherpe claps
7 Wayne weer, met een refrein uit de AutoTune, crunksynthblazers, beetje simpele clubtrack
8 lemme see yo panties on the flo’, schurende, lompe clubtrack, beetje à la “The Whisper Song” maar dan niet zo tof, nogal discutabel: do you like it when I grab your neck? / and squeeze you ’til your face turn blue? / could you please come and sign this waver? / if you pass out, girl, you can’t sue.
(8/9) speech: ik ben een artiest, I wanna change music zoals Prince, Curtis Mayfield en John Coltrane, en wij zijn geen country-dumb-ass niggas + instrumentaal beatje met zweverig synthmelodietjes
10 tandje terug, mijmeren over vroeger, you gotta hold on, beetje g-funk met sitar, het “Onze Vader” kan er ook nog bij
++11 Cadillac on 22’s, part two (deel één op Mississippi: the Album), akoestische gitaar, life is hard but we gon’ make it, zangerig gerapt, soul-orgel
(12) ome Swac vertelt live aan de telefoon over hoe hij baby Banner met de wiet over de staatsgrens smokkelde (greatest story ever told?), midtempo beat met violen
++13 fel gerapt over ingetogen funk met violen en zware piano, Carl Thomas: I get by with some help of my friend
(14) a capella over slavernij en racisme inc. zweepeffect, every rapper that I see has a ki, but not a key to be free, intro naar:
15 Dave Chappelle: bitch ass nigga!, pompeuze piano/drums/trompet-combi, richt zich weer tot de ontspoorde gemeenschap, switcht naar dubbeltempo: dope
16 lekker crunk: fuck you hoes!, kletterende beats met respectabel orgelspel, beetje slordig gerapt maar wel erg energiek, en dan komt Jim Jones er bij – waarom?
+(17) flashy electrische piano + skippende beat, heel cool!
+18 maffe toetersynth, meidenkoortje + Chamillionaire = succes
+19 kale track krijgt er ineens een funky baslijn bij, en weer weg, het ouderwetse handwerk: ain’t no need to talk shit, punch that nigga in the face
20 de hiphopballad = seksrap met een vleug romantiek
21 autobio manifesto, fel, rollende drums
22 gladde saxofoonfunk, een saaie instrumental die wel heel erg lang doorgaat

Dus: als hij eigenwijs doet is David Banner een hele toffe rapper/producer, het lijkt wel alsof hij gewoon niet  die André 3000 durft te zijn die hij eigenlijk zou willen zijn. (Recensie sinds gisteren op State.)

Met hulp van een vriend:

Tags: , ,

Plaats uw reactie

Wees aardig. Hou het schoon. Stay on topic. En geen spam natuurlijk.


«
»